At nedir?
Tarihçe
Equus caballus veya at bir memelidir. Atların, eşeklerin, eşeklerin ve midillilerin, küçük bir köpek gibi, yaratık olarak adlandırılan, hyracotherium denen yaratıkları. Atın evrimini bir türün geriye doğru izlenebilir bir düz çizgi olarak düşünmesi yaygındır, fakat durum böyle değildir. Eonlar boyunca, her biri kendi yaşam alanlarına göre gelişen ve gelişen birçok tür ve alt tür vardı.
Atın evrimi için birkaç ipucu var.
Kestane , diz altında kemiğin üzerinde azgın madde büyümesi ve fetlock altındaki ergot ayak tırnaklarının kalıntılarıdır. Atel kemikleri (arkada ikinci ve dördüncü metatarsal ve ön tarafta metakarpal) ve kanon (üçüncü metatarsal ve metakarpal) kemikler ayak kemikleri idi. At, esasen parmaklarının ve ayak parmaklarının uçlarında duruyor.
İlkel atlar küçüktü, 14 elin üzerinde değil (56 inç / 141 cm). Modern at ailesi üç kategoriye ayrılır: ağır atlar, hafif atlar ve midilliler. Modern atın büyüklüğü 5 elden (20 inç / 50 cm) 19 ele (76 inç / 192 cm) kadar değişir.
Modern atın dört ilkel at türünden türediği düşünülmektedir; Kuzey Avrupa ve Asya'da var olduğu düşünülen bir midye, Orta Asya'da var olduğu düşünülen bir at ve Batı Asya'da yaşadığı düşünülen bir çöl atı olduğu düşünülen kuzeybatı Avrupa'da var olduğu düşünülen bir midilli türü.
Fosil kanıtlar, bunların tüm midilli ve at ırklarının ataları olduğunu göstermektedir.
İspanyol kaşiflerin gelişine kadar, at Amerika kıtası boyunca tükenmiştir. Batı kıtalarında tarih öncesi atların fosil kanıtları vardır. Değişen iklim, Kuzey Asya'ya giden bir kara köprüsünde ilkel atlara zorlanabilir.
Mustang ya da Assateague Adasının Ponileri gibi şimdi var olan vahşi atlar, esaretten kaçmış ve yeni çevrelerine uyarlanmışlardır.
akrabalar
Katırlar, bir erkek eşek (kriko) ve bir dişi at (mare) arasında bir melez, melez ve genellikle yeniden üretemezler. Hinny'ler dişi eşeğin (jenny veya jennet) ve erkek atının (aygır) yavrularıdır.
Preswalski'nin atlarının son gerçek vahşi at olduğu düşünülmektedir. Equus ailesinin diğer üyeleri, acemi, zebra, eşek ve kiangs'tır. Bunların her biri, belirli bir çevrede yaşamak için evrilmiştir - genellikle bir atı desteklemeyen sıcak kurak koşullar.
Özellikleri
At, birden fazla midesi olan bir geviş getiren sığır değildir. Atın bir mide ve uzun bir sindirim sistemi vardır. Özel diyet gereksinimleri olan otoburlardır.
Atların dişleri hayatları boyunca büyür . Atın süt dişleri, düz yüzeyleri lifli çimler ve yaprakların öğütülmesi için adapte edilmiş olan yetişkin dişler için iki ya da üç yaşını bırakmaktadır.
Ömür
Atın ömrü yaklaşık 25 yıldır. Midilliler 30 yıldan fazla yaşarlar ve katırlar 40 yaşlarında yaşayabilirler.
Avcı mı yoksa av mı?
Atlar av hayvanlarıdır. Fizyolojileri ve davranışları, reflekslere ve yırtıcılardan kaçma hızına bağlı bir hayvanın davranışlarıdır.
İskeletleri bir insan gibidir, ama omuzları bir sokete demirlenmez. Bu çalışırken daha fazla erişim sağlar.
Atlar sürü hayvanlarıdır ve gruplar halinde güvenliği bulurlar. Atların tek başına yaşayabilmeleri ya da elleçlendiklerinde ya da basıldıktan sonra arkadaşlarından çıkarılmaları stresli olabilir.
Vizyon
Atın gözleri neredeyse 360 derece görüş sağlar. Mevcut ışığı göze yansıtan tapetum lucidum nedeniyle loş ışıkta iyi görüyorlar. (Bu zar, flaş fotoğraflarında görülen beyaz yansımanın sebebidir. İnsanlar bu zarlara sahip değildir.) Daha az renk görmelerine rağmen, insanlardan daha fazlasını görebilirler. Gözün konumu hem dürbün hem de monoküler görüş sağlar. Binoküler görüşü kullanarak ileriyi görebilirler. Taraflara ve arka kapılara vizyon monokülerdir. Aynı zamanda, otlatma sırasında gözün toz ve döküntülerden korunmasına yardımcı olan hoş bir zara ya da “üçüncü göz kapağı” na sahiptirler.
İşitme
Bir atın kulaklarının tabanı çok esnektir. Ön ve arkalarındaki sesleri tespit etmek için kulaklarını çevirebilirler. Kulakları da duyguları iletmek için kullanılır.
Kullanımları
İnsanlarla olan tarih boyunca at birçok amaca hizmet etmiştir. Atlar için ilk kullanımımız yemek gibiydi. Tarihçiler ilk olarak taslak hayvanlar olarak kullanıldığına inanırlar. Çiftlik işleri, savaş, zevk ve ulaşım için kullanılmıştır. Her şeyi kanonlardan mavnalara çektiler. Uzun mesafeler boyunca büyükbaş hayvanların beslenmesinden ve şehir sokaklarında omnibusların çekilmesinden sorumlu inek elleri için önemli bir ulaşım aracıydı.
İçten yanmalı motorun popülaritesi ve gücü arttıkça, atın kullanımı iş motorundan zevk hayvanına kaymıştır. Bugün bazı kültürler hala atları yiyorlar ve onları yükleri ve pullukları çekmek için kullanıyorlar. Fakat bu uygulamalar ya Kuzey Amerika’da kaşlarını çattılar ya da kaybolacaklar. Modern at sevgilisi için yüzlerce spor ve bir at ya da midilli ile eğlenebileceğiniz aktiviteler var ve birçoğu sadece sahip olma sevinci için tutuluyor.