Yavru Saldırı ile Başa Çıkmak

Önceden hakimiyet saldırısı olarak adlandırılan çatışma saldırısı, yönetmeniz için korkutucu ve zor bir davranış olabilir. Köpek sahipleri, herhangi bir tür hırılmanın bir baskınlık saldırganlığı problemi olduğunu varsayabilirler. Bununla birlikte, birçok türde köpek saldırısı vardır ve bunlar, ilk kez köpek yavrularını etkileyen daha yaygın türlerden biri olan çatışma saldırganlığı ile birlikte, nedenlere göre sınıflandırılır. Bu yanlış anlama köpek iletişiminden kaynaklanabilir.

Çatışma saldırganlığı, yiyecek ve oyuncakların veya diğer nesnelerin korunmasını içerir. Yavruyu cezalandırırsan, bu tür saldırganlık çok çabuk kötüye gider. Çatışma saldırganlığı, köpeğin ailesindeki “yer” inin tehdit edildiğine inandığı zaman, insanların tekrar sıraya girmeye çalışmasına neden olur.

Çatışma Saldırısı Neye benziyor?

Bir yaşın altındaki köpeklerin - yavru köpeklerin ve özellikle de ergen köpeklerin - büyük olasılıkla bildirilmesi gerekir. Çatışan saldırgan köpeklerin yüzde doksanı, köpek sosyal olgunluğuna karşılık gelen, 18 ila 36 aylık yaşa geldiklerinde problem davranışları geliştiren erkeklerdir. Bir araştırmada, iki aylıkken, birçok yavru yiyecek üzerinde agresifti. Kadın çatışması saldırganlığı, daha küçük yaşlarda, köpek yavrusu döneminde gelişmeye eğilimlidir .

Çatışma saldırganlığı gösteren yavrular genellikle diğer durumlarda itaatkar davranırlar. Arkadaş canlısı davranırlar ya da diğer köpeklere saygı gösterirler. Ipuçları için yavruların vücut dilini izleyin.

Çatışma saldırgan yavrular saldırı sırasında kulaklarını tutar ve kuyruklarını indirir (boyun eğici sinyalleri taklit eder) ve daha sonra titremeye başlarlar. Sahipler onları suçlu veya pişmanlık verici olarak tanımlayabilirler .

Neden Çatışma Saldırısı Gelişir?

Testosteron, köpeklerin daha yoğun, daha hızlı ve daha uzun bir süre tepki vermesini sağlar.

Ergenlik döneminde, erkek yavruların erişkinliğe eriştiklerinden çok daha yüksek testosteron seviyesi vardır. Kısırlaştırıcı erkekler jetleri soğutabilir.

Kız köpekler de çatışma saldırganlığıyla hareket edebilir. Bu bir yavru olarak olduğunda, onu düzeltmeden önce bir veteriner davranışçıya danışın. Çatışan saldırgan sağlam dişi köpekler , eğer çürüdüyse, ÇOCUĞU alma eğilimindedir , bu yüzden tüm seçeneklerinizi değerlendirin!

Davranışçılar, ilk kez içgüdüsel çatışmalı saldırganlık teşhisinin, oyun sırasında veya kontrol kabının yakınında tehdit altında hissedilen oyun sırasında meydana gelen korku veya anlaşmazlıklardan kaynaklanabileceğini düşünmektedir. Saldırılar tehdidi kovalarken, yavru saldırganlığı benzer bir şeyle karşılaşıldığında ilk kez saldırmaktan (yiyeceğimi çalan kişiyi korkutmaktan) korkarak veya üzücü bir deneyimin tekrarını önlemek veya önlemek için bir yol olarak kullanmayı öğrenir. tetikler.

Saldırganlık için Ortak Tetikleyiciler

Bir oyuncak veya yemek kasesi gibi “sahip olunan” bir nesnenin yakınındaki yavruların “yukarıdan” ulaşması ya da onu tutması ( tırnak çivisi gibi) sık sık çatışan bir saldırgan tepkiyi tetikler.

Çoğu yavru için kanepeyi sizinle ya da hatta yatağınızla paylaşması iyi olsa da, saldırgan saldırgan pooch mobilyaya sahip olur, onu korur ve söylendiğinde inmeyi reddeder.

Mobilya mülkiyeti sadece aile üyelerini etkiler, köpeğin daha az sorumlu olduğunu hisseder. Bu daha yumuşak seslendirilmiş kadınlar ya da küçük çocuklar olabilir, ama evdeki gruff-seslendirilmiş insanlar değil. Sizinle yatakta uyumak, bebeğin statü duygusunu yükseltir ve kendinizin ya da patronunuzun kendisinde olduğunu düşünmek ve isteğinizi sevmediği zaman size growls ile meydan okuma olasılığı daha yüksektir.

Diğer predispozan faktörler, eğitim eksikliği, köpekle römorkörlük oyunları oynamak ve egzersiz yapmamayı içerir. Bu köpekler genellikle evde gençlerle birlikte yaşarlar, bir deri rahatsızlığı öyküsüne sahiptirler (belki de rahatsızlık kısa bir öfkeyi şiddetlendirir) ve yaşamın ilk 16 haftasında ciddi bir hastalığa yakalanmışlardır (ve belki de yavru bir sonuç olarak bebeğe yatırılmıştı) cinayetten kurtulmak için). Bu köpekler, genç köpeklerin yetişkin köpeklerin ergen yavrularını taciz etme biçimlerine meydan okuyabilir.

Köpek saldırganlık vakaları profesyoneller tarafından en iyi şekilde ele alınırken, bazı sorunları kendiniz çözebilirsiniz. Eğer bebeğiniz mükemmel ısırık inhibisyonuna sahipse, evde onunla çalışmaya başlayabilirsiniz.

Uyuşmazlık Saldırısı İle Başa Çıkmak

• Karşılaşmaları önlemek için tetikleyicileri tanımlayın ve önleyin. Köpek oyuncakları korursa, onları genel çevreden kaldırın, böylece koruyacak hiçbir şeyi yoktur.
• Yavrulara meydan okuma ve cezalandırma.
• Tüm rahat etkileşimden ve dokunmadan kaçının.
• Yavru iyi davranışlar ile iyi şeyler "kazan" gerektirir. İsteğinize (sit!) Ve ödemesine (o oturur) dayalı etkileşimler oluşturun, bu da ona istediğini kazandı (tedavi / dikkat / sözlü övgü). Emrinize olumlu bir şekilde cevap vererek kazanmadığı sürece, hiçbir şey almamalıdır.
• Yavru köpeğiniz mobilyaların etrafında tepki gösterdiğinde, sınırları kapalı tutun. Koltukların veya yatakların üst kısmına yukarıdan bakacak şekilde temiz plastik halı koşucuları yerleştirerek veya yatak odasının kapısını kapatarak sorunlu alanlara erişimi engelleyin.
• Onun ruh halini değiştirmek için mutlu sözler veya ifadeler kullanın. Örneğin, eğer hırpalanıyorsa ya da durursa, “Yürüyüşe çıkmak ister misin?” Diye sorup ruh hali değişimini seyredin. Köpeklerin aynı zamanda mutlu ve agresif olması zor.
• Hareketlerini daha iyi kontrol edebilmek ve tetikleme alanlarına erişebilmek için tek bir odaya, X-pen'e veya sandığa bir yavru bebeği sorun.

İdiyopatik Saldırganlık Nedir?

İdiyopatik, saldırganlığın nedenini belirleyemeyeceğimiz anlamına gelir. Bu tür saldırganlık, bir kalp atışı sırasında mutludan Cujo'ya dönüşen köpek tarafından karakterize edilir. Sunumun açık belirtilerini gösterebilir, ancak hala durumla senkronize olmayan aşırı saldırganlıklara saldırır.

İdiopatik saldırganlık genellikle genç köpekleri bir ila üç yaşında etkiler ve sıklıkla baskın saldırganlık olarak yanlış teşhis edilir. Bazı davranışçılar idiyopatik saldırganlığın statü ile ilişkili saldırganlığa daha çok benzediğine, ancak (zayıf sosyalleşmiş ?) Saldırganın köpek iletişimini ve saldırıları uygunsuz şekilde yanlış anladığına inanır.

Bu gibi durumlarda evcil hayvan sahipleri uyanık olmalı ve her zaman köpeği kontrol etmelidir. Yapbozlar ile yönetin ve köpeğe bir sandık ya da başka bir güvenli zaman aşımı alanına “yatağa git” öğretin.

Bir veteriner davranışçıdan ilaç tedavisi köpeğe fayda sağlayabilir.